(VIDEO+PHOTOS) Μετατροπή της Σχολής Αστυφυλάκων Κομοτηνής σε Νοσοκομείο, προτείνει ο Κ. Μιχελής

 

DSC00023

Δύο συν ένα στοιχεία ανέκυψαν από την ανοιχτή εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σύλλογος Φίλων Νοσοκομείου Κομοτηνής με θέμα συζήτησης το αίτημα για την ανέγερση νέου νοσοκομείου.

Το πρώτο έχει να κάνει με την πληροφορία που μετέφεραν ο πρώην βουλευτής Ροδόπης και πρώην υπουργός κ. Γιώργος Πεταλωτής, και ο πρόεδρος του συλλόγου κ. Γιάννης Πασσόπουλος, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απορρίπτει το αίτημα κρίνοντας μη αναγκαίο ένα νέο νοσοκομείο στην Κομοτηνή.

Το δεύτερο, είναι η πρόταση του πρώην υποψηφίου αντιπεριφερειάρχη Ροδόπης κ. Κώστα Μιχελή, για αλλαγή χρήσης της Σχολής Αστυφυλάκων και μετατροπής των εγκαταστάσεών της σε νοσοκομείο.

Σε κάθε περίπτωση, αναδείχθηκε η κοινή πρόθεση για δυναμικό συντονισμό της διεκδίκησης του νέου νοσοκομείου.

«Η αλήθεια είναι ότι τα κονδύλια του ΕΣΠΑ για την Περιφέρεια ΑΜ-Θ είναι λίγα»,  σημείωσε στις δηλώσεις του ο κ. Πασσόπουλος, ο οποίος εκφράζοντας μεν την αισιοδοξία του, συμπλήρωσε εντούτοις ότι χρειάζεται «μεγάλος αγώνας», μολονότι η ετοιμότητα για το έργο είναι «στον καλύτερο βαθμό, με οικόπεδο, μελέτη, οικοδομική άδεια, κ.λπ.».

«Μεγάλο όραμα που αξίζει στον κόσμο της Ροδόπης», χαρακτήρισε τον στόχο του νέου νοσοκομείου, ο ιατρός, υπεύθυνος της ΜΕΘ του νυν νοσοκομείου και μέλος του Δ.Σ. του ιατρικού συλλόγου Ροδόπης, κ. Χρήστος Ντιάκαλης.

Τόσο στις δηλώσεις του όσο και στην τοποθέτησή του, ο κ. Πεταλωτής αναφέρθηκε στις προσπάθειες του ιδίου αλλά και του συναδέλφου του βουλευτή Ροδόπης και πρώην υπουργού κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη.

«Ότι καλύτερο», χαρακτήρισε τη μετατροπή της Σχολής Αστυφυλάκων σε νοσοκομείο, ο κ. Μιχελής.

Οι κύριοι Γ. Πασσόπουλος και Ηρακλής Χατζηνέστωρος, πρώην διοικητές του νοσοκομείου αμφότεροι, περίγραψαν σε αδρές γραμμές το ιστορικό της υπόθεσης.

Την αισιοδοξία του ότι μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα δει με πιο κοινωνική ματιά την εν λόγω υπόθεση, εξέφρασε ο πρώην περιφερειακός σύμβουλος ΑΜ-Θ κ. Δημήτρης Χαρίτου.

Την αναζήτηση όλων των επίσημων δεδομένων των φάσεων της εξέλιξης του θέματος μέχρι σήμερα, πρόκρινε ο κ. Μουζακίδης ως σημείο εκκίνησης των επόμενων βημάτων της τοπικής κοινωνίας.

Εργαζόμενοι του υπάρχοντος νοσοκομείου, έθεσαν το ζήτημα της απαξίωσής του.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Στο σχετικό ψήφισμα που εκδόθηκε, αναφέρεται:

«Μετά από την Ανοιχτή Συζήτηση που προκλήθηκε από τον Σύλλογο  Φίλων Νοσοκομείου Κομοτηνής με θέμα «Tο  Καινούργιο Νοσοκομείο  Κομοτηνής – Ποιες οι εξελίξεις, και εάν όχι, ποια η προοπτική του;», και  που  πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Διαλέξεων  του Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής, όπου δώσανε το παρών οι Αρχές  του Τόπου, οι Φορείς, τα Μέσα Ενημέρωσης, τα Μέλη του Συλλόγου και  Πολίτες, μετά από την παρουσίαση της εισήγησης από τον Πρόεδρο του  ΣΦΝΚ και αφού έγιναν τοποθετήσεις και συζήτηση επί του θέματος, αποφασίστηκε να βγει ομόφωνα ένα ψήφισμα όπου να φαίνεται η  αγωνία όλων, αλλά κυρίως η αγωνία των Πολιτών του Νομού Ροδόπης,  για την πορεία του Καινούργιου Νοσοκομείου Κομοτηνής.

Από την ειδική Μελέτη που έγινε το 2005 από την Πολυτεχνική Σχολή του  Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, προκύπτει ότι τα υφιστάμενα κτίρια  δεν πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας, και στην πράξη είναι ανεπαρκή.

Η απόφαση όλων μας είναι να δεσμευτεί η Πολιτεία στις μέχρι   πρότινος αποφάσεις της για την κατασκευή του Καινούργιου  Νοσοκομείου Κομοτηνής, και να προχωρήσει στη Δημοπράτηση  αμέσως και χωρίς καθυστέρηση, μια και όλα είναι έτοιμα.

Η απαίτηση αυτή είναι ένα δικαίωμα των Πολιτών του  παραμελημένου Νομού της Ροδόπης, με τα τόσα άλλα σοβαρά και   καυτά προβλήματα».    

DSC00010

Η εισήγηση του κ. Πασσόπουλου

Στην εισήγησή του ο κ. Πασσόπουλος ανέφερε:

«Η  Δημόσια   Υγεία,  είναι  πρωταρχική  απαίτηση  των  πολιτών  και  είναι,  μια  από  της  κύριες  υποχρεώσεις  της  Πολιτείας.

Εμείς ιδρύσαμε  τον  Σ.Φ.Ν.Κ. για  να ενδιαφερθούμε  και  να  ασχοληθούμε  με  τα  Θέματα  Δημόσιας Υγείας.

Στο  Καταστατικό του  Συλλόγου  μας προβλέπονται   μεταξύ   των  σκοπών  τα  παρακάτω  :

– Η ενημέρωση  των  μελών  και   του  κοινού  σχετικά  με  την  λειτουργία,   τα  προβλήματα  του  Νοσοκομείου  και  την  αναγκαιότητα  λύσης   τους.

-Επίσης  μέσα  σκοπούς  είναι  να  βοηθήσουμε  στην  βελτίωση  των  παροχών  Υγείας  του  Νοσοκομείου  προς  τους  κατοίκους  του  Νομού, αλλά  και στον  κάθε  έναν  που  τις  έχει  ανάγκη.

Έτσι  σήμερα  πήραμε  την  πρωτοβουλία,  για   την  διοργάνωση  αυτής  της  Ανοιχτής  Συζήτησης,  γιατί  πιστεύουμε  πως  είναι  η  ποιό  κατάλληλη  στιγμή,  για  να  δούμε,  πια  είναι  πορεία  του  Νοσοκομείου  και  πια  η  προοπτική  του.

Πήραμε  λοιπόν,   εμείς  την  πρωτοβουλία  αυτήν, πρώτα  απ’ όλα,  γιατί  προβλέπεται  από  το  καταστατικό  του  Συλλόγου  μας  και κατά  δεύτερο  λόγο,  γιατί  αισθανόμαστε  την  ανάγκη,  να  συζητήσουμε  με  τις  αρμόδιες  Κρατικές  και  Πολιτειακές  Αρχές  αλλά  και  με  όλους  τους  Φορείς  του  τόπου  και  αφού  ενημερωθούμε  και  από  τις  δύο  πλευρές,   ίσως  χρειαστεί  να  πούμε  και  να  ακούσουν  και  την  δική   μας  άποψη.

Ένας   άλλος  λόγος  που  ασχολούμαστε  με  το  θέμα  αυτό, είναι  γιατί  οι  απλοί  άνθρωποι  που  δυστυχώς  δεν  είχαν  την  τύχη  και  την  δυνατότητα  να  ανέβουν  ψιλά,  σε  διακριτές  θέσεις, αλλά  αντίθετα,  αυτοί   είναι  υποχρεωμένοι  να  τρέχουν  για  την  καθημερινότητα, για  το  μεροκάματο, για την  επιβίωση   τους,  μέσα  σε συνθήκες  ανεργίας  και  οικονομικής  κρίσης, που  οδήγησε  τους  ανθρώπους  στην  απελπισία,     αυτοί  οι  άνθρωποι,  περιμένουν  και  ελπίζουν  σ’  εμάς,  μήπως  κάνουμε  κάτι  για  να λύσουμε  το   μεγαλύτερο   πρόβλημα   που   τους  απασχολεί    και  δεν  είναι   άλλο   παρά  η  Υγεία,  η  Δημόσια  Υγεία, δηλαδή   το  Νοσοκομείο.

Tα   τελευταία   χρόνια   έχουν ακουστεί   πολλά, για   το     Νοσοκομείο   της    Κομοτηνής.

Ακούστηκε,  ότι   θα  γίνει  Καινούργιο  Νοσοκομείο, ότι  όχι,  θα  γίνει  μόνο  κάποια νέα πτέρυγα, ότι  το  υφιστάμενο  θα  υποβαθμιστεί   σε Κέντρο Υγείας,  ακόμη  ακούστηκε  ότι  θα  κλείσει,  ή  ότι  θα  δέχεται  μόνο  τα  Επείγοντα   Περιστατικά, τέλος    ακούστηκαν   πολλά.

Τελικά  ποια  είναι  η   αλήθεια;  τι  θα  γίνει;  ποιοι  αποφασίζουν; και  με  τι  κριτήρια;  και  αν  θα  πρέπει  να  έχουν  άποψη  γι’ αυτό  οι Πολίτες  του  Νομού,  που  είναι  και   οι  τελικοί   Χρήστες  του.

Από  το 1998  όταν ακόμη ήμουν  Πρόεδρος  του  Νοσοκομείου, διαπίστωσα  την ανεπάρκεια  και  την  ακαταλληλότητα  των  κτηριακών  εγκαταστάσεων  και  το  επεσήμανα  σε  όλους  τους  αρμοδίους,  παντού  και  με  κάθε  ευκαιρία.

Η  κατάσταση  ήταν  απαράδεκτη,  να  σας  θυμίσω  τις  Πρώτες  Βοήθειες,   που  ήταν  σε δύο  δωματιάκια  στην  βόρεια  είσοδο  του Νοσοκομείου.

Να  σας  θυμίσω  τα  Εξωτερικά  Ιατρεία, τα  χάλια  των  Κλινικών, να  θυμίσω,  που  όταν  έβρεχε  τα  νερά   περνούσαν  την  ταράτσα   του 4ου  ορόφου   και  πλημμύριζαν  το  ισόγειο  και  το  υπόγειο   και  το  χειρότερο  όλων,  είναι να  μιλήσω  για  την   διάβρωση  των  υποστυλωμάτων  και  των  δομικών  στοιχείων και  τέλος,  που  είναι  και  το  σημαντικότερο  δεν  πληρεί  τις  προδιαγραφές  και  τους  όρους  ασφαλείας  δηλαδή  είναι  επικίνδυνο.

Από  τότε  γίνανε  κάποιες  βελτιώσεις,  ενδεικτικά  μπορώ  να  αναφέρω  τις  εξής :

-Το  Τμήμα  Επειγόντων, μεταφέρθηκε  στην  νέα  του θέση, απέκτησε  περισσότερους  χώρους,  μεγαλύτερους  και  ποιο  άνετους,  με  χωριστή  είσοδο, στεγασμένη  και  προφυλαγμένη.

– Κατασκευάστηκαν  από  την  αρχή  καινούργια  εξωτερικά  ιατρεία  στον  πρώην  φωταγωγό, με  10 ιατρεία, με  μία   μεγάλη  αίθουσα  αναμονής,  με   χώρους   υγιεινής, εμβαδού  600  μ2  περίπου   και   άλλο   τόσο   υπόγειο  για  αποθήκες.

-Ανακαινίστηκαν η Γυναικολογική  Κλινική, η Ορθοπεδική,  τοποθετήθηκαν  καινούργια  κουφώματα  σε   όλα  τα  βορινά  ανοίγματα, σε  όλους  τους  ορόφους,  έγιναν  τουαλέτες  στους  θαλάμους  των  ασθενών, επεκτάθηκε  ο Τεχνικός  Νεφρός  και  διπλασιάστηκε  η  δύναμης  του,  σε  κλίνες,  έγιναν  βελτιώσεις  στα  κτιριακά,  στις  εγκαταστάσεις,  στις  μονώσεις  και  πολλά  άλλα,  όμως  όλα  αυτά  τελικά  δεν  είναι  αρκετά, είναι  μπαλώματα,  μπαλώματα  σε  ένα φθαρμένο  νοσοκομείο.

Το  Νοσοκομείο   είναι  παλιό, σχεδιάστηκε  την  δεκαετία  του  60΄ και  ολοκληρώθηκε   στην  αρχή  της  δεκαετίας  του  70΄.

Ενώ  το  πρώτο  κτίριο  κτίστηκε  το  1936.

Εκείνη  την  εποχή,  δηλαδή  το  1970  το  Νοσοκομείο  όχι  μόνο  κάλυπτε  τις  τότε  ανάγκες,  αλλά  περίσσευαν  και  χώροι.

Σας  θυμίζω  πως  ο  4ος  όροφος  δεν  χρησιμοποιήθηκε  για  μία  δεκαετία  περίπου.

Όμως  με  το  πέρασμα  του  χρόνου  άλλαξαν  πολλά,  έγινε  το Πανεπιστήμιο  και  ήλθαν  χιλιάδες  φοιτητές  στην   Κομοτηνή ,   έγιναν  καινούργιες  Υπηρεσίες, ήλθαν  οι  παλιννοστούντες, άνοιξαν  τα  σύνορα, αυξήθηκαν  τα τροχαία  ατυχήματα, οι  άνθρωποι  τώρα,  πηγαίνουν  στο  Νοσοκομείο πολύ  ποιο  εύκολα  απ΄ ότι  παλιά.

Συνεχώς   αυξάνονται   οι  ανάγκες  για  χώρους,  π.χ.   κάθε  νοσοκομείο  πρέπει  να  έχει  την  δική  του  Ψυχιατρική  Κλινική,  ο  αριθμός  των  Νεφροπαθών   αυξάνεται   και   πρέπει  συνεχώς  να  προστίθενται    κλίνες,   απαιτούνται  νέες  μονάδες  όπως,  Μ.Α.Θ. ή  Μ.Ε.Θ.  Καρδιολογικής  και  άλλα.

Πρέπει  να  υπάρχει   πρόβλεψη   και  να  εξασφαλίζονται  οι  απαραίτητοι  χώροι  για  μηχανήματα  νέων  τεχνολογιών,  όπως  ακτινολογικά, υπέρηχοι,  αξονικοί – μαγνητικοί    τομογράφοι   και   ότι  άλλο  καινούργιο  απαιτητέ  κάθε  φορά.

Σε  ένα  σύγχρονο  Νοσοκομείο,  πρέπει  να  υπάρχουν  άνετοι  χώροι  στάθμευσης,  ακόμη  και  αυτό  είναι  πρόβλημα.

Το   δικό  μας  Νοσοκομείο  έχει  μείνει πολύ  πίσω,        σε   όλα  αυτά  έρχεται   να  προστεθεί  και   η  ακαταλληλότητα  των  κτιρίων  και  των  εγκαταστάσεων.

Από  μελέτη  που  εκπονήθηκε  από  την  Πολυτεχνική  Σχολή  του  Δ.Π.Θ.  προκύπτει   πως  το  νοσοκομείο  είναι  ακατάλληλο  και  επικίνδυνο  σε  μεγάλο  βαθμό.

Η  μελέτη  αυτή   εκπονήθηκε  το 2005,  από  τότε  στα  10  χρόνια  που  περάσανε  σίγουρα  η  στατικότητα  του  κτιρίου  έχει  επιδεινωθεί.

Στο  ίδιο  περίπου  χρονικό  διάστημα  έγινε  και  η  αποτύπωση  ολοκλήρου    του  νοσοκομείου  δαπάνης  3.000.000 €.

Γίνανε  λοιπόν  συσκέψεις  επί  συσκέψεων, πολλές συζητήσεις,  μέχρι  που  πείστηκαν όλοι,  το  Υπουργείο  Υγείας,  η  Περιφέρεια, οι  Υπηρεσίες,  η  ΔΕΠΑΝΟΜ (Δημ.  Επιχείρ.  Ανέγερσης Νοσηλευτικών  Μονάδων)  κλπ,   για  την  αναγκαιότητα  κατασκευής  νέου  Νοσοκομείου,  έτσι  ξεκίνησε  ένας  νέος  αγώνας  δρόμου,  για  την  υλοποίησή  του.

Αποφασίστε  να  χρησιμοποιηθεί  η  Μελέτη  του Νοσοκομείου Κατερίνης.

Εμείς  ως  ΔΣ- ΓΝΚ  τότε  πριν  3 χρόνια  περίπου,    με  Διοικητή τον  Ηρακλή  Χατζηνέστωρος,   δεχθήκαμε  την    έτοιμη   μελέτη   του  Νοσοκομείου  Κατερίνης,  παρ’  όλο  που θα  έπρεπε  και  είναι   υποχρεωτικό,  σε  κάθε  νέο  κτίριο   να   εκπονείτε  νέα   μελέτη   και  αυτή  πρέπει  να  είναι  μία  και  μοναδική  για  κάθε  έργο.

Για  τον  πολύ απλό  λόγο,  γιατί  οι  παράμετροι  και  οι ανάγκες  κάθε   έργου,  είναι  συγκεκριμένοι  και  μοναδικοί,  όπως  το  οικόπεδο,   ο  προσανατολισμός, το  περιβάλλον,      οι   κλιματολογικές  συνθήκες, η  τοπική  αρχιτεκτονική  κ.α.

και  το  σημαντικότερο  είναι  ότι  αλλάζουν συνεχώς    τα  δεδομένα  του  σχεδιασμού  όσον  αφορά  την  Αρχιτεκτονική,  τους   Νέους  Κανονισμούς,  την  κάλυψη  των αναγκών, τις  νέες  τεχνολογίες,  την  εξοικονόμηση  ενέργειας.

Τα κτίρια  επιβάλλεται,     να  είναι   όσο  το  δυνατότερο   λιγότερο  ενεργοβόρα,  φτιαγμένα  με  σύγχρονα  υλικά  και  ιδιαιτέρα,   όταν  η  μελέτη  αφορά   ένα  Νοσοκομείο, που  θεωρείτε  έργο  ειδικής  κατηγορίας.

Το  δικό  μας,  στερείτε  όλα  τα  παραπάνω, το  πρώτο   κτίριο   είναι  ηλικίας  80  ετών,  ενώ  το  δεύτερο  είναι  ηλικίας  45  ετών.

Ένα  είναι  βέβαιο,  ότι  ένα  τέτοιο  νοσοκομείο,  – πρώτον  δεν  καλύπτει  πλέον τις  σημερινές  ανάγκες  και  δεν  έχει  τις  απαιτούμενες  προδιαγραφές, – δεύτερο  δεν  έχει  προοπτική  για  το  μέλλον    και  το τελευταίο   και   σημαντικότερο   είναι  ότι  δεν  παρέχει   την  απαραίτητη    στατική  και  αντισεισμική    επάρκεια  και ως  εκ  τούτου   την   ασφάλεια  την  προβλεπόμενη  από  τους  κανονισμούς.

Παρ’  όλα  αυτά,  εμείς  όπως  είπα  και  παραπάνω  δεχθήκαμε  και  εγκρίναμε  την  μελέτη,  έτσι  όπως  έγινε  για το Νοσ.  της  Κατερίνης,  για να μη  δώσουμε  το δικαίωμα,  ώστε  για  οποιαδήποτε  καθυστέρηση,  να   ρίξουν  την  ευθύνη  σε  μας.

Βρέθηκε  το  οικόπεδο, έκτασης  95 στρεμ. ιδιοκτησίας  του  Δημοσίου,  πίσω  από  το  αεροδρόμιο   και  εγκρίθηκε  το  Τοπικό  Ρυμοτομικό  από  την  Βουλή, σε  χρόνο  ρεκόρ, που   αυτό  δείχνει   πως  αν  θέλουν  όλα  γίνονται.

Σ’  αυτό  το  σημείο,  ενημερωτικά  πρέπει  να  αναφέρω,  ότι  το  αντίστοιχο  Τοπικό  Ρυμοτομικό,  του  σημερινού  Νοσοκομείου,  που  από  το  1973  μέχρι  το  2003,  δηλαδή  για  τριάντα χρόνια,  ήταν  αυθαίρετο,  χωρίς  οικοδομική  άδεια, για  να  εγκριθεί  το  Τοπικό   Ρυμοτομικό  του,   χρειάστηκαν  4  χρόνια, αφού  πρώτα  εγώ  οδηγήθηκα  στα  Δικαστήρια   κατηγορούμενος, επειδή  επί   θητείας  μου   ως  Προέδρου,  έγινε  η  διαδικασία  νομιμοποίησης του  Νοσοκομείου.

Η  μελέτη  αυτή, της  Κατερίνης   ήταν  για  Νοσ.  225  κλινών, έπρεπε  λοιπόν  να  γίνει  και   έγινε  προσαρμογή  στις ανάλογες  200  κλίνες,  που  είναι  το  δικό  μας  Νοσοκομείο, επίσης   έγιναν  και  κάποιες  τροποποιήσεις – επικυροποιήσεις  των  ειδικών  μελετών.

Στην   συνέχεια,  υπεβλήθη  η  Μελέτη   στην  Πολεοδομία  Κομοτηνής, όλα  ήταν  έτοιμα για  την  Δημοπράτηση  του   έργου,  όταν  ξαφνικά   γίνονται  εκλογές   και  ξανά  εκλογές και  στο  μεταξύ,  άρχισε  να  διαφαίνεται,   ότι  δεν  υπάρχουν  λεφτά,  τα  αναγκαία  κονδύλια.

Έτσι  λοιπόν,   φτάσαμε  στο  σημείο,  να  πούμε  ότι  κάναμε – κάναμε  και  στο  τέλος, δεν  κάναμε  τίποτα.

Μάλλον,  τώρα  ξαναγυρίζουμε   πίσω  και  πάλι  σκέφτονται  την  λύση  κάποιας  νέας  πτέρυγας,  την  κατεδάφιση  κάποιων  ορόφων  και  την  ενίσχυση  του  παλιού, μια  και  όπως  είπαμε  πριν,  η  Μελέτη  του  Πανεπιστημίου  το  κρίνει  επικίνδυνο  και   ως  εκ  τούτου  ακατάλληλο.

Τελικά  ποιος  αποφασίζει  για την  υγεία  των  πολιτών  ενός  νομού;  και  με  ποια  κριτήρια ;

Το  μόνο  κριτήριο  είναι  τα  λεφτά; Ποια  λεφτά; Του  ΕΣΠΑ;  Του ΠΕΠ;  Των  Δημοσίων  Επενδύσεων;

Μήπως   ένα  από  τα  βασικά   κριτήρια;   πρέπει  να  είναι  η  αναγκαιότητα  ή  όχι   ενός  καινούργιου  Νοσοκομείου;

Ή  μήπως  επειδή   δεν  υπάρχουν  λεφτά   θα  πρέπει  να  σταματήσει  η  λειτουργία   αυτού  του  προβληματικού  ιδρύματος;

Έτσι  και  αλλιώς   η  έλλειψη  του  ιατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού,   προσωπικού   είναι  διαχρονική  και  μόνιμη,  ενώ   η  μείωση  του  είναι  συνεχής.

Να  μη  μιλήσουμε  για   τους  χώρους  νοσηλείας  των  ασθενών, για  τους  χώρους  υγιεινής,  για   τα  χειρουργεία, τα  ευημερία  των  γιατρών,  τις  συνθήκες  εργασίας του  προσωπικού – στα   πλυντήρια – στα  μαγειρεία,  σε  τι  να  αναφερθεί  κανείς,  όλα  είναι  ξεπερασμένα  και  απαράδεκτα.

Τώρα  ας  δούμε  λίγο  την  ιδέα  της  Επισκευής  και  Προσθήκης  Νέας  Πτέρυγας.

Σ’ αυτήν  την  περίπτωση,  προτείνετε  από    το γραφείο  μελετητών,  η  κατεδάφιση  δύο  ορόφων  από  το  τετραώροφο  κτίριο  των  κλινικών,  για  τον  λόγο    ακριβώς   που  αναφέρθηκε  πριν,  της  σεισμικής  και   στατικής   ανεπάρκειας.

Δεν  μπορώ  να  φανταστώ,  πόσο  εύκολο   είναι   και  αν   είναι  δυνατό  και  εφικτό, να κατεδαφιστούν  δύο  όροφοι   σε  νοσοκομείο  εν  λειτουργία  και  μετά  να  γίνει  η επισκευή  και  η  ενίσχυση  του  παλιού  φέροντος  οργανισμού,           ώστε  να  αποκτήσει   την  απαραίτητη  στατική   επάρκεια  και  τον  αναγκαίο  και  επιβαλλόμενο  εκσυγχρονισμό.

Τέλος   όμως  και  έτσι  αν  γίνει,  στην  νέα  πτέρυγα, θα  πρέπει   να   περιλαμβάνονται    πρώτα,  οι  κατεδαφισμένοι  χώροι,    μετά  όλοι  οι  άλλοι  προβληματικοί  και  ακατάλληλοι  χώροι   του  παλιού  και  επί  πλέον  οι  υπόλοιποι  χώροι,  που  είναι  αναγκαίοι  και   που σήμερα  λείπουν.

Το  κόστος   αυτών  των  εργασιών,  προϋπολογίστηκε  από  την  ΔΕΠΑΝΟΜ   (Δημ. Επιχ. Ανέγ. Νοσ. Μονάδων)   στο  ποσό  των  45.000.000 €,  ενώ  το  συνολικό  κόστος,  του  νέου  νοσοκομείου,  προϋπολογίστηκε,  πάλι  από  την   ΔΕΠΑΝΟΜ στο   ποσό  των   60.000.000 €.  Η  διαφορά  δεν  είναι  τόσο  μεγάλη.

Εμείς  καλοπροαίρετα,  σκεφθήκαμε  να προκαλέσουμε  αυτήν  την  ανοιχτή  συζήτηση,  όχι  για  να  ρίξουμε  την  ευθύνη  σε  κάποιους,  αλλά  στόχος   μας   είναι,  μέσα  από  αυτήν  την  συζήτηση,  να  προκύψει  κάτι  καλό  για  το  Νοσοκομείο  της  Κομοτηνής, κάτι  καλό  για  την  Υγεία  των  συνανθρώπων  μας.

Πρέπει  όμως  έγκαιρα  να  ενδιαφερθούμε  και  να  μην  αφήνουμε  τα  προβλήματα  να  συσσωρεύονται ,  ώστε  στο  τέλος  να  γίνονται  δυσεπίλυτα.

Μέσα  από  τέτοιο   πνεύμα  και  αφού  συνυπολογίσουμε,  όλες  τις  παραμέτρους,  θα  πρέπει  να  αποφασίσουμε.

Θα  αναφέρω,  κάποιες  από  αυτές  τις   παραμέτρους  που  πρέπει  να  λάβουμε  υπ’  όψη  μας.

  1. Την αναγκαιότητα του  έργου.

Έχουμε   στα  χέρια  μας   όλες   τις   μελέτες   και  τα  στοιχεία  που  μας  βοηθούν  να   καταλήξουμε   σε  μια  σωστή  απόφαση.

  1. Αφού συμφωνήσουμε  στην  αναγκαιότητα  για  το  Καινούργιο  Νοσοκομείο, να  βρεθεί  τρόπος  εξασφάλισης  των  κονδυλίων.
  2. Να θέσουμε  προ  των  ευθηνών   την  Κεντρική  Εξουσία,  που  έχει  τον  κύριο  ρόλο  και    λόγο,                      την   υποχρέωση   αλλά  και  την  ευθύνη   και   να  διεκδικήσουμε,  αυτό  που  είναι  λογικό  και  αυτό  που  μας  αξίζει  και  όχι  να  μας  επιβάλουν  κάποιοι,  από  μακριά,  κάτι  λάθος, είτε  από  αδιαφορία,  είτε  ακόμη  χειρότερα,  γιατί  αυτό  τους  εξυπηρετεί.

Όλοι  οι  Νομοί  στην  Περιφέρεια   μας,   αλλά  και    σε  όλη  την  Ελλάδα,  έχουν  καινούργια  νοσοκομεία  εκτός  από  την  Κομοτηνή  και  ίσως  άλλο  ένα,  της  Σπάρτης.

  1. Απαιτούμε συνέπια των  λόγων  και  υλοποίηση  των  έργων.

Τα  χρόνια  πέρασαν  και  περνούν  και  στο  τέλος,  ακόμη  θα  ψάχνουμε  να  βρούμε  τι  φταίει  και  τι  πρέπει  να  κάνουμε,  όμως  τότε  θα  είναι  αργά.

5,  Πρέπει   επίσης,   να  ληφθεί  υπ’  όψη,  η  ετοιμότητα  του  συγκεκριμένου  έργου,  υπάρχουν  έτοιμες  μελέτες,  έτοιμη  οικοδομική  άδεια, έτοιμα  τεύχη   δημοπράτησης,  έτοιμο  οικόπεδο,  με  εγκεκριμένο  τοπικό  ρυμοτομικό,   όλα  είναι   έτοιμα   και   επί  πλέον,  το  έργο  είχε   ενταχθεί  στο  προηγούμενο   ΕΣΠΑ.

Λίγα  έργα,  έχουν  τέτοιο   βαθμό   ετοιμότητας   και   άλλωστε,  το   έχουμε  δει    σε  πολλές  περιπτώσεις,  όταν  δεν  υπάρχει  ετοιμότητα  στα  έργα,   αυτά   ή  καθυστερούν,  ή  δεν  μπορούν  να  απορροφήσουν  τα  κονδύλια  και   τα  χρήματα   χάνονται.

Επίσης,  δεν  πρέπει  να  ξεχνάμε,  ότι  για  να  γίνει   αυτό το  έργο,    θα  χρειαστούν  τουλάχιστο  5  χρόνια  και  μέσα  σ’  αυτό  το  διάστημα,  κανείς  δεν  ξέρει,   τι  μπορεί  να  συμβεί.  Μπορεί  ακόμη  και  να  ανακάμψει   η   Εθνική    Οικονομία  και  να  ξεπεραστεί  το  εμπόδιο  των  χρημάτων.

Ένα   πάντως  είναι  βέβαιο,  ότι  εμείς  ζητάμε  Νοσοκομείο  και  όχι  έργα  βιτρίνας, ζητάμε  αξιοπρέπεια, ζητάμε  Υγεία  για  όλους  τους  ανθρώπους  του  νομού  και  πάνω  απ’  όλα,  ζητάμε  τουλάχιστον   να  μη  μας  κοροϊδεύουν.

Η  υγεία  στον  άνθρωπο,  είναι   η  αρχή  και  το  τέλος,  είναι  το  Α  και  το Ω ,  χωρίς   την  Υγεία,  τίποτα  δεν  έχει  καμιά αξία».

 ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

DSC00015

DSC00012

DSC00016

DSC00017

 

DSC00013

DSC00014

 

DSC00020

 

DSC00024

DSC00028

 

 

 

 

 

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται!!!