Το Μήνυμα της Κυριακής: Το Μεγαλείο της Πίστεως

Μαρωνείας* εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Μαρωνείας & Κομοτηνής.

Ένα συγκινητικό περιστατικό μας περιγράφει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα.

Ένας Ρωμαίος αξιωματικός ήρθε να παρακαλέσει τον Χριστό να θεραπεύσει τον δούλο του πού ήταν παράλυτος. Κάνουν συγκλονιστική εντύπωση τα λόγια του εκατόνταρχου, όταν ο Κύριος του λέει ότι θα πάει στο σπίτι του: «Κύριε, δέν εἶμαι ἄξιος νά σέ δεχτῶ στό σπίτι μου, πές ὅμως μόνο ἕνα λόγο καί θά γιατρευτεῖ ὁ δοῦλος μου».

Να το πρώτο βήμα της λυτρώσεως: η συναίσθηση της αναξιότητας, το ξεγύμνωμα του εαυτού μας από όλα τα οχυρά που χτίζουμε συνήθως για να σταθούμε με πολλές αξιώσεις μέσα στην ζωή, να δείξουμε στους άλλους την δύναμή μας, να πείσουμε και εμάς για την υπεροχή μας.

Και όλα αυτά τα οχυρά όχι μόνο μας κάνουν να συμπεριφερόμαστε διαφορετικά απ΄ ότι είμαστε στην πραγματικότητα, αλλά εμποδίζουν την πραγματική επικοινωνία μας με τον Θεό και τούς ανθρώπους.  Δημιουργούν αυταπάτες πού αποβαίνουν πολλές φορές ολέθριες.

Το δεύτερο βήμα είναι η μεγάλη πίστη του εκατόνταρχου, που προκαλεί το θαυμασμό του Χριστού, ο οποίος λέει ότι «θά ἔρθουν πολλοί ἀπό τήν ἀνατολή καί δύση καί θά καθίσουν μαζί μέ τόν Ἀβραάμ καί τόν Ἰσαάκ καί τόν Ἰακώβ στό τραπέζι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἐνώ οἱ κληρονόμοι της βασιλείας θά πεταχτοῦν ἔξω στό σκοτάδι». Η προειδοποίηση του Χριστού είναι σκληρή αλλά και κατηγορηματική και δεν απευθύνεται μόνο στούς ισραηλίτες αλλά και σε κάθε χριστιανό πού έχει την ψευδή βεβαιότητα της πνευματικής αυτάρκειας.

Είναι τρομερή η αντιστροφή των πραγμάτων, την οποία προαναγγέλει το Ευαγγέλιο με τούς παραπάνω λόγους του Κυρίου. Ειναι τραγικό να ζουν πολλοί χριστιανοί με την αυτάρεσκη βεβαιότητα της πνευματικής αυτάρκειας του τέλειου πνευματικού ανθρώπου, να κρίνουν τούς άλλους, να περιγράφουν τις μελλοντικές τιμωρίες των αμαρτωλών και συγχρόνως να λησμονούν ότι όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται κάτω από την κρίση του Θεού και το σπουδαιότερο, ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη της λυτρώσεως πού προσφέρει η αγάπη του Θεού.

Οι αμαρτωλοί που συναισθάνονται τη γύμνια τους δέχονται την σωστική χάρη του Θεού πολύ πιο εύκολα από τούς ευσεβείς πού δημιούργησαν τείχος ανάμεσα στον εαυτό τους και την πραγματικότητα.

Η συζήτηση του Χριστού με τον Εκατόνταρχο είναι αποκαλυπτική για όλους τούς Χριστιανούς κάθε εποχής, όχι μόνο εξ αφορμής της προειδοποιητικής σημασίας πού έχουν τα λόγια Του, αλλά και για την υποδειγματική αυτοσυναίσθηση της αναξιότητας πού εκφράζει η ομολογία του ρωμαίου αξιωματικού: «Κύριε, δέν εἶμαι ἄξιος νά σέ δεχτῶ στό σπίτι μου».

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται!!!