Το Ελεγκτικό Συνέδριο μπλοκάρει την παράταση των συμβάσεων στις Υπηρεσίες Καθαριότητας των Δήμων

Σε καθεστώς αβεβαιότητας και ομηρίας χιλιάδες εργαζόμενοι.

Θέμα συνταγματικότητας του άρθρου 16 του Νόμου 4.429/2016 που παρατείνει τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στην καθαριότητα των Δήμων έως τον Δεκέμβριο του 2017, εγείρει με απόφασή του το Ελεγκτικό Συνέδριο. Συγκεκριμένα, το Ελεγκτικό Συνέδριο επανέρχεται στο θέμα αυτή τη φορά για όλες τις συμβάσεις μίσθωσης εργασίας ορισμένου χρόνου οι οποίες καλύπτουν πρόσκαιρες, εποχιακές ή περιοδικές ανάγκες, θέτοντας ουσιαστικά ζήτημα συνταγματικότητας της διάταξης (Ελ. Συν. Κλιμ. Τμ. 1 Πράξη 43/2016), (Ελ. Συν. Κλιμ. Τμ. 1 Πράξη 111/2016). Και τούτο, διότι οι ανάγκες που διατηρούνται και επαναλαμβάνονται για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των οκτώ μηνών, αποβάλλουν τον χαρακτήρα τους ως περιοδικών, εποχικών ή πρόσκαιρων, αποτελούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, και συνεπώς, δύνανται υπό το καθεστώς του άρθρου 103 του Συντάγματος να καλύπτονται μόνον με την πρόσληψη προσωπικού είτε τακτικού είτε με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (πρβλ. Ε.Σ. Κλιμ. Προλ. Ελ. Δαπ. στο Ι Τμ. 41 και 43/2016).

Το θέμα αναδεικνύει η «Ανεξάρτητη Αγωνιστική Παρέμβαση» των εργαζομένων του Δήμου Βύρωνα Αττικής, η οποία σε ανακοίνωσή της τονίζει:

«Η απόφαση αυτή θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην καταβολή της μισθοδοσίας των εργαζομένων, ενώ δεν αποκλείεται να έχει ακόμη πιο δυσμενές αποτέλεσμα για τους εργαζόμενους, μετατρέποντας τη σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου σε σύμβαση μίσθωσης έργου. Το  πρόβλημα αυτό δημιουργείται από τη στιγμή που και η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, εφαρμόζει την πολιτική των μνημονίων και τη στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου να μην γίνονται προσλήψεις με σταθερή σχέση εργασίας, και δεν προχωρά στις αναγκαίες προσλήψεις μονίμου προσωπικού για να καλυφθούν οι τεράστιες ανάγκες στις υπηρεσίες καθαριότητας, και επιλέγει την πολιτική της παράτασης των συμβάσεων κρατώντας σε ομηρία χιλιάδες εργαζόμενους, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να δημιουργήσει και εκλογική πελατεία. Κάτι που έκαναν και στο παρελθόν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Την ίδια στιγμή οι Δήμαρχοι ολόκληρου του πολιτικού φάσματος, αρνούνται να προχωρήσουν σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες καθαριότητας – κάτι που επιτρέπεται από την περασμένη άνοιξη (άρθρο 49 του ν. 4.325/2015) – γιατί και αυτοί εφαρμόζουν αντεργατικές πολιτικές και αναζητούν φθηνό εργατικό δυναμικό όπως είναι οι εργαζόμενοι μέσα από τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, όπου το μισθολογικό κόστος το επιβαρύνεται ο ΟΑΕΔ / ΕΣΠΑ και όχι ο Δήμος. Η ΚΕΔΕ – συνδικαλιστικό όργανο των Δήμων – πρώτη αμφισβήτησε την παράταση των συμβάσεων, όχι απαιτώντας να γίνουν  προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αλλά ζητώντας να προχωρήσει για τους Δήμους το πιο αντεργατικό πρόγραμμα  υπερεκμετάλλευσης των ανέργων, αυτό της κοινωφελούς εργασίας! Η δικαιολογία των Δημάρχων ότι εάν κάνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού θα αυξήσουν τα δημοτικά τέλη στους δημότες, δεν ευσταθεί, αφού το κόστος λειτουργίας των υπηρεσιών καθαριότητας τα χρόνια των μνημονίων έχει μειωθεί ουσιαστικά χωρίς να έχει γίνει μείωση των δημοτικών τελών στους δημότες, παρά σε ελαχίστους δήμους. Η μείωση του κόστους λειτουργίας οφείλεται στη μείωση έως και 47% του μισθού των εργαζομένων, στη μείωση του αριθμού των εργαζομένων εξ αίτιας των συνταξιοδοτήσεων, της μείωσης του όγκου των απορριμμάτων-λιτή ζωή λόγο λιτότητας και φτώχειας- τη μείωση του τέλους ταφής των απορριμμάτων που πληρώνουν οι Δήμοι στις χωματερές.

Συγκυβέρνηση, ΚΕΔΕ και Δήμαρχοι, είναι συγκοινωνούντα δοχεία στην εφαρμογή των μνημονικών αντεργατικών αντιλαϊκών πολιτικών. Ακόμη και Δήμαρχοι που καταγγέλλουν τις μνημονικές πολιτικές γίνονται και αυτοί διαχειριστές  της ίδιας πολιτικής. Δυστυχώς και Δήμαρχοι της αριστεράς δεν πηγαίνουν αντίθετα στο ρεύμα των αντιλαϊκών  νεοφιλελευθέρων πολιτικών και των κατευθύνσεων που ξεθεμελιώνουν τη σταθερή εργασία, την εργασία με  δικαιώματα. Οι Δήμοι πορεύονται  όλο και περισσότερο με τους όρους της αγοράς και επιδιώκουν να λειτουργούν ως επιχειρήσεις και όχι ως κοινωνικοί οργανισμοί, με τους δημότες πελάτες και τους εργαζόμενους με όλο και λιγότερα δικαιώματα. Γίνονται συμπρωταγωνιστές στον  εργασιακό μεσαίωνα, εφαρμόζοντας ελαστικές σχέσεις εργασίας, την  επισφάλεια και την ανακύκλωση της ανεργίας.

Τώρα το συνδικαλιστικό κίνημα στους ΟΤΑ, τα σωματεία, η ΠΟΕ-ΟΤΑ, οι επιτροπές ανέργων, οι δημοτικές παρατάξεις, οι φορείς και συλλογικότητες σε κάθε Δήμο, να απαιτήσουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και όχι συμβασιούχους. Να σταματήσουν να ανέχονται αυτές τις βάρβαρες πολιτικές. Γιατί μια ενδεχόμενη επιστροφή των «Ταλιμπάν» του νεοφιλελευθερισμού, θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται!!!