Έκτακτη σύγκληση Περιφερειακού Συμβουλίου στο Σουφλί, ζητά η Λαϊκή Συσπείρωση ΑΜ-Θ

Με επιστολή του προς τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου ΑΜ-Θ κ. Κώστα Αντωνιάδη και τον Περιφερειάρχη κ. Γιώργο Παυλίδη, την οποία κοινοποιεί και στους επικεφαλής των παρατάξεων κ.κ. Φ. Καραλίδη, Κ. Μορφίδη, Τ. Κουίκ,  Β. Τραϊφόρο και Κ. Γεροστεργίου, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης κ. Χρήστος Τρέλλης, ζητά την άμεση σύγκλιση έκτακτου Περιφερειακού Συμβουλίου, στο Σουφλί (στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου) με θέματα:

Α) Τα προβλήματα που έχουν προκύψει στην περιοχή από τις αλλεπάλληλες πλημμύρες.

Β) Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την άμεση αποζημίωση και αποκατάσταση των πληγέντων.

Γ) Την   αντιπλημμυρική προστασία και την αξιοποίηση των υδάτινων πόρων.

Στο κείμενο της επιστολής του ο κ. Τρέλλης αναφέρει:

«Για άλλη μια χρονιά ο εφιάλτης των πλημμυρών ξανακτυπά τις παρέβριες περιοχές, με ανυπολόγιστες καταστροφές σε σπίτια, υποδομές, αρδευτικά δίκτυα, οδοποιία, γεωργικές εκμεταλλεύσεις και κτηνοτροφικές μονάδες. Το φαινόμενο των πλημμυρών  δυστυχώς επαναλαμβάνεται τα τελευταία χρόνια με μεγαλύτερη συχνότητα.

Η καπιταλιστική «ανάπτυξη» και η ανθρώπινη παρέμβαση, είχαν ως αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των μπαζωμάτων των ρεμάτων, τη μετατροπή δασικής γης σε αγροτική, την αποψίλωση δασών, ιδιαίτερα στη γειτονική Βουλγαρία. Επίσης, το στένεμα της κοίτης των ποταμών Έβρου, Άρδα και Ερυθροποτάμου, και η μείωση της υδραυλικής διατομής τους, έχει ως αποτέλεσμα αυτές οι ποσότητες παροχής νερού να είναι αδύνατο να συγκρατηθούν.

Έτσι, για άλλη μια χρονιά έσπασαν αναχώματα και πλημμύρισαν δεκάδες χιλιάδες καλλιεργήσιμες εκτάσεις, γεωργικές και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, πνίγηκαν ζώα, προκλήθηκαν ζημιές σε αντλιοστάσια, οδοποιία, γεωτρήσεις. Περιοχές που κυρίως πλήγηκαν, είναι σχεδόν όλα τα παρέβρια χωριά Ορμένιο, Βύσσα, Σοφικό, Ρήγιο, Πύθιο, Πετράδες, Ισαάκιο, Κισσάριο, Αμόριο, Λάβαρα , Μάνδρα, Λυκώφη, Λαγυνά, Πόρος, κ.ά.

Παρά τις προσπάθειες εξωραϊσμού της κατάστασης, οι τεράστιες καταστροφές δεν μπορούν να δικαιολογηθούν απ’ την επίκληση σε έντονα καιρικά φαινόμενα, ούτε απ’ την επίκληση σε τεχνικές αδυναμίες. Οι σύγχρονες δυνατότητες της τεχνικής και της επιστήμης επιτρέπουν την έγκαιρη πρόβλεψη τέτοιων φαινόμενων, επιτρέπουν τη λήψη κατάλληλων μέτρων πρόληψης πλημμυρικών φαινόμενων, την εκπόνηση σχεδίων αντιμετώπισής τους. Είναι πασίγνωστο πως και στη περιοχή μας, κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τέτοια φαινόμενα, και η Λαϊκή Συσπείρωση  τα είχε ζητήσει και με ολοκληρωμένη εισήγηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο και επανειλημμένα σε συνεδριάσεις αυτού, ειδικά όταν συζητιόνταν προγράμματα δημόσιων επενδύσεων.

Ωστόσο, τα γεγονότα είναι πεισματάρικα. Αποδεικνύουν πως τέτοια μέτρα δεν λαμβάνονται. Όχι μόνο στον Έβρο αλλά και γενικότερα στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη. Αντίθετα, τέτοιου τύπου καταστροφικές επιπτώσεις των καιρικών φαινομένων, μαστίζουν ολόκληρη τη χώρα και τον ελληνικό λαό.

Σε απόγνωση βρίσκονται οι αγρότες τις περιοχής μας,  καθώς δεν συγκόμισαν τις καλλιέργειες λόγω των συνεχών βροχοπτώσεων από τα μέσα Οκτώβρη, και των πλημμυρών, με αποτέλεσμα να μην πουλήσουν την παραγωγή τους. Οι δε αποζημιώσεις που θα πάρουν, είναι ψίχουλα, και αυτά μετά από πολύμηνες καθυστερήσεις. Αυτή η εξέλιξη έρχεται να προστεθεί στη δραματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εξαιτίας της υλοποίησης της ΚΑΠ και των εξευτελιστικών τιμών, των χαρατσιών, και του υψηλού κόστους παραγωγής.

Tεράστιες είναι οι ευθύνες της πολιτικής της Ε.Ε. και των ελληνικών κυβερνήσεων για την ανεπαρκέστατη αντιπλημμυρική θωράκιση του νομού. Μεγάλες είναι και οι ευθύνες των τοπικών στελεχών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, πρώην Νομαρχών και Δημάρχων, που όλα τα χρόνια στηρίζουν αυτές τις αντιλαϊκές πολιτικές και τις διαχειρίζονται αδιαμαρτύρητα, και εκ των υστέρων ως δια μαγείας εμφανίζουν κονδύλια για να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Σοβαρές είναι και οι ευθύνες της Περιφέρειας. Αποκαλυπτική είναι η περίπτωση του Ορμενίου. Οι κάτοικοι δέκα χρόνια τώρα απαιτούν να δημιουργηθεί ένα περιφερειακό προστατευτικό ανάχωμα για το χωριό, και τώρα, μπροστά στον κίνδυνο να πλημμυρίσει το χωριό, κατασκευάστηκε πρόχειρο ανάχωμα για την προστασία του χωριού μετά τη θραύση του αναχώματος και την απελευθέρωση τεράστιων υδάτινων όγκων.

Αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά πως ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης και η Ε.Ε. που θωρακίζει την κερδοφορία των ομίλων, δεν μπορεί να οδηγήσει στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα δεν προχωράνε γιατί το κέρδος των κατασκευαστικών μονοπωλιακών ομίλων εξυπηρετείται περισσότερο σε άλλους τομείς. Το ΕΣΠΑ και η συνέχεια του το ΣΕΣ, δεν περιλαμβάνουν τα αναγκαία έργα προστασίας, γιατί δεν οδηγούν σε ικανοποιητική κερδοφορία για τα μονοπώλια. Η εμπορευματοποίηση της γης δεν επιτρέπει τη γρήγορη και φθηνή υλοποίηση των σχετικών έργων. Η καταστροφή των δασών, για να προχωρήσει η αξιοποίηση τους από τους ομίλους, για να εγκατασταθούν αιολικά πάρκα και για άλλες δραστηριότητες, πολλαπλασιάζει τα πλημμυρικά φαινόμενα αφού χάνεται η δυνατότητα κράτησης των υδάτων. Τα κατασκευαστικά έργα γίνονται με γνώμονα το κέρδος των κατασκευαστικών ομίλων και για τον λόγο αυτό δεν λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα ανάσχεσης και ακύρωσης των επιπτώσεων τους στις περιοχές και στο περιβάλλον.

Σε κάθε βροχή, σε κάθε πλημμύρα, γίνεται φανερή:

– Η έλλειψη σχεδίου για την άμεση εκτέλεση δράσεων που θα μπορούσαν να προλάβουν και να περιορίσουν τις συνέπειες αντίστοιχων φαινομένων.

– Η έλλειψη συντονισμού οργάνων και φορέων, η απουσία οργάνου που μπορεί να πάρει άμεσες αποφάσεις.

– Η έλλειψη τεχνικού εξοπλισμού σε περιοχές με σοβαρά και κρίσιμα προβλήματα.

– Η έλλειψη ανθρώπινου και ειδικευμένου δυναμικού σε πολλές υπηρεσίες.

Οι κάτοικοι του Έβρου πληρώνουν ακριβά κάθε χειμώνα την αντιλαϊκή πολιτική όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων και τις επιλογές της Ε.Ε. που δεν διέθεσαν τους ανάλογους πόρους για να σχεδιάσουν την αξιοποίηση των υδάτινων πόρων και την κατασκευή των απαραίτητων αντιπλημμυρικών, αποστραγγιστικών, αρδευτικών, και άλλων έργων, που θα προστάτευαν την περιοχή, θα διευθετούσαν την απορροή, θα αποθήκευαν τα νερά της βροχής, θα εμπλούτιζαν τον υδροφόρο ορίζοντα, ώστε να μην αντιμετωπίζουμε προβλήματα λειψυδρίας τη θερινή περίοδο.

Συγκεκριμένα για την αντιπλημμυρική προστασία, χρειάζεται η επεξεργασία και εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης υδατικής πολιτικής που θα αφορά την έρευνα, την προστασία, τις χρήσεις, την ορθολογική αξιοποίηση των υδάτινων αποθεμάτων, και την κατασκευή των απαραίτητων έργων.

Η Λαϊκή Συσπείρωση θεωρεί ότι η  διαχείριση των υδάτινων πόρων απαιτεί τη δημιουργία Ενιαίου Κρατικού Φορέα διαχείρισης των υδάτων, που θα υλοποιεί ολοκληρωμένη πολιτική διαχείρισης του νερού, με γνώμονα τη λαϊκή ευημερία, η οποία θα αξιοποιεί και τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας και θα διασφαλίζει:

  • Την αποκλειστικά κρατική και ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων που θα αφορά την έρευνα, την προστασία, την επάρκεια και την αξιοποίησή τους κατά υδατικό διαμέρισμα, στον αντίποδα των σχεδίων ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης.
  • Την κατασκευή υποδομών εμπλουτισμού των επίγειων και υπόγειων υδροφορέων, καθώς και την ενεργοποίηση τεχνικών εξοικονόμησης του διαθέσιμου νερού.
  • Την αύξηση των αρδευόμενων εκτάσεων για τη στήριξη της εγχώριας αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής (στα τρόφιμα, στην κλωστοϋφαντουργία, κ.λπ.), και των αναγκαίων αναδιαρθρώσεων (π.χ. αναβάθμιση της κτηνοτροφίας).
  • Την ύδρευση με ελεγμένο, ποιοτικό, φθηνό νερό.
  • Την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, την ανάταξη των οικοσυστημάτων των ποταμών και των λιμνών.
  • Τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας με αξιοποίηση του πλούσιου υδατικού δυναμικού της.
  • Την προστασία των δασών και την ευεργετική υδρονομική επίδρασή τους, την αύξηση της φυτικής βλάστησης. Τη μετατροπή τους σε δημόσια περιουσία όλων των μεγάλων δασικών ιδιωτικών εκτάσεων, την αναδάσωση των καμένων εκτάσεων .
  • Τη διαμόρφωση εθνικού σχεδίου ασφαλούς διαχείρισης των αποβλήτων.

Θεωρούμε ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμία αυταπάτη. Η αντιμετώπιση της διαχείρισης των υδάτων απαιτεί την ανάπτυξη ενός ισχυρού, μαζικού μετώπου πάλης του λαού της περιοχής μας, που θα αντισταθεί στην αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθείται, και θα διαμορφώσει τους όρους με την ουσιαστική αλλαγή των συσχετισμών των πολιτικών δυνάμεων, για την εφαρμογή μιας λαϊκής πολιτικής που θα έχει στο κέντρο της προσοχής την εξυπηρέτηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Ένας τέτοιος σχεδιασμός στην παραπάνω κατεύθυνση πρέπει να παίρνει υπόψη του τα νέα υδρολογικά δεδομένα στην περιοχή, όπως:

  • Την αυξημένη απορροή των όμβριων, λόγω μείωσης της δασοκάλυψης.
  • Την αυξημένη επίσης παροχή φερτών υλών.
  • Τη συντελεσθείσα περαιτέρω μείωση της φυσικής διατομής των μεγάλων ποταμών της περιοχής, των φυσικών ρεμάτων, και ακόμα την πλήρη εξαφάνισή τους.
  • Την κατασκευή διαφόρων τεχνικών έργων.
  • Τα όποια έργα που κατασκευάζονται, να εναρμονίζονται με το περιβάλλον και να βοηθούν στην προστασία από τις πλημμύρες, αλλά και τη σωστή διαχείριση του υδατικού δυναμικού της περιοχής. Ο περιβαλλοντικός σχεδιασμός των αντιπλημμυρικών έργων αποτελεί άμεση ανάγκη, και θα πρέπει να εναρμονίζεται με την ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων. Επίσης, όπως δείχνει η σύγχρονη διεθνής εμπειρία, σε όσες περιπτώσεις αυτό είναι δυνατόν, θα πρέπει να γίνονται προσπάθειες για την επαναφορά των υδατορεμάτων που έχουν διευθετηθεί στη φυσική τους κατάσταση.
  • Τον σχεδιασμό και την υλοποίηση όλων των αναγκαίων εγγειοβελτιωτικών, αντιπλημμυρικών έργων υποδομής, που θα προλαμβάνουν, θα αμβλύνουν και θα αντιμετωπίζουν την εμφάνιση πλημμυρών, της λειψυδρίας, θα αποταμιεύουν και θα εμπλουτίζουν τα υδάτινα αποθέματα. Θα αυξήσουν τελικά τη διαθεσιμότητα των υδάτινων πόρων. Άμεση προτεραιότητα αποκτούν η μελέτη και κατασκευή των φραγμάτων Μ. Δερείου, Ασπρονερίου, και άλλα μικρότερα. Η κατασκευή σύγχρονου αρδευτικού και αποστραγγιστικού δικτύου.
  • Συνολική διαχείριση των λεκανών απορροής των χειμάρρων με δασοτεχνικά και φυτοτεχνικά έργα σε όλη την υδρολογική λεκάνη, αντιμετώπιση του χειμαρικού προβλήματος με την αποτροπή της διάβρωσης και τη συνολική διευθέτηση των χειμάρρων, διάνοιξη ρεμάτων, κατασκευή μικρών φραγμάτων κατακράτησης φερτών υλών, τοπικά έργα εκτροπής υδάτων, αποστραγγιστικά αντλιοστάσια. Δίοδο όλων αυτών στη λεκάνη απορροής στους ποταμούς Έβρου, Ερυθροποτάμου και στα άλλα ρέματα.
  • Αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση η ανάπτυξη της συνεργασίας με τη Βουλγαρία και την Τουρκία για τη διευθέτηση των ζητημάτων διαχείρισης των υδάτινων πόρων του ποταμών που πηγάζουν από αυτές της χώρες.

Το Περιφερειακό συμβούλιο πρέπει να απαιτήσει από την Κυβέρνηση, το ΥΠΑΑΤ, τον ΕΛΓΑ  και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, να προβούν άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες, για:

  • Άμεση καταγραφή και αποτίμηση όλων των ζημιών που έχουν υποστεί  όλες οι καλλιέργειες,  οι υποδομές, όπως σταυλικές εγκαταστάσεις, γεωτρήσεις (δημόσιες και ιδιωτικές), αποθήκες, γεωργικά μηχανήματα και εργαλεία, αγροτική οδοποιία κ.ά., άμεση αποζημίωση και αποκατάσταση των ζημιών.
  • Αποζημίωση της γεωργικής παραγωγής στο 100 % της ηρτημένης σοδειάς.
  • Έγκυρη-άμεση πληρωμή όλων των παραγωγών που υπέστησαν ζημιές.
  • Πάγωμα όλων των χρεών των παραγωγών προς Τράπεζες, ΕΛΓΑ, ΟΓΑ, ΕΝΦΙΑ, κ.λπ., έως ότου καταβληθούν οι αποζημιώσεις
  • Απαλλαγή όλων των βαμβακοπαραγωγών που υπέστησαν ζημιά από το πλαφόν που έχει θέσει ο ΟΠΕΚΕΠΕ, και καταβολή σε όλους της συνδεδεμένης επιδότησης.
  • ΕΛΓΑ Δημόσιος φορέας, που θα αποζημιώνει  για το σύνολο του ζωικού και φυτικού κεφαλαίου,  από όλες τις θεομηνίες και τις καταστροφές.

Τα πρόσφατα φαινόμενα αποδεικνύουν πως ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, η ανάπτυξη με γνώμονα το κέρδος, εντός των τειχών Ε.Ε., και εξουσίας των ομίλων, δεν μπορεί να εγγυηθεί τη λαϊκή ευημερία. Στον βωμό του κέρδους, τα λαϊκά δικαιώματα, η ίδια η ζωή της λαϊκής οικογένειας, γίνεται θυσία.

Οι σύγχρονες δυνατότητες της κοινωνικής παραγωγής μπορούν να ικανοποιήσουν τις λαϊκές ανάγκες.

Προϋπόθεση είναι το ξερίζωμα του κέρδους ως κριτηρίου, η κοινωνικοποίηση της γης, των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με τον λαό στην εξουσία, και αποδέσμευση απ’ την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ.

Μόνο σ’ αυτό το πλαίσιο ο ενιαίος φορέας διαχείρισης υδάτινων πόρων μπορεί να αντιμετωπίσει το νερό ως φυσικό πόρο ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο, τη φύση και την ανάπτυξη της κοινωνίας.

Ο ενιαίος κρατικός φορέας κατασκευών, που θα συγκεντρώνει τα μέσα παραγωγής στον κατασκευαστικό τομέα, μπορεί να σχεδιάσει και να υλοποιήσει έργα υποδομής και αντιπλημμυρικά έργα που να ικανοποιούν το σύνολο των λαϊκών αναγκών».

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται!!!